Η θεωρία των λιθοσφαιρικών πλακών ή θεωρία των τεκτονικών πλακών διαμορφώθηκε τη δεκαετία του 1960 από ερευνητές όπως ο Jason Morgan, ο Dan McKenzie και ο Xavier Le Pichon και στηρίχθηκε στην προγενέστερη υπόθεση της μετακίνησης των ηπείρων που πρότεινε ο Alfred Wegener στις αρχές του 20ού αιώνα.
Η λιθόσφαιρα, δηλαδή ο στερεός φλοιός και το ανώτερο μέρος του μανδύα, είναι χωρισμένη σε περίπου δέκα κύριες πλάκες και αρκετές μικρότερες. Αυτές οι πλάκες “επιπλέουν” πάνω στην πιο πλαστική ασθενόσφαιρα και κινούνται με ταχύτητες της τάξης των λίγων εκατοστών ανά έτος. Η κίνηση αυτή καταγράφεται μέσω δορυφόρων και άλλων γεωδαιτικών μεθόδων.
Οι σεισμοί είναι το αποτέλεσμα της συσσώρευσης και απελευθέρωσης ενέργειας κατά μήκος αυτών των ορίων. Η Ελλάδα επηρεάζεται από την κίνηση της Αφρικανικής πλάκας που υποβυθίζεται κάτω από την Ευρασιατική, καθώς και από μικροπλάκες όπως η Αιγαιακή και η Αδριατική.