Σεισμική ορολογία

Η κατανόηση της σεισμικής δραστηριότητας προϋποθέτει εξοικείωση με ορισμένους βασικούς όρους. Ακολουθεί ένα σύντομο γλωσσάρι των πιο συχνών ορισμών.

• Επίκεντρο: Το σημείο στην επιφάνεια της Γης ακριβώς πάνω από την εστία του σεισμού.
• Εστία ή Υποκέντρο: Το σημείο μέσα στη Γη όπου ξεκινά η θραύση και απελευθερώνεται η σεισμική ενέργεια.
• Ρήγμα: Η επιφάνεια ή ζώνη ασυνέχειας στην οποία έχει γίνει σχετική μετατόπιση πετρωμάτων.
• Μέγεθος: Μέτρο της ενέργειας που απελευθερώνεται από έναν σεισμό. Εκφράζεται σε βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ ή άλλων κλιμάκων (Mw, Ms κ.λπ.).
• Ένταση: Εκτίμηση των επιπτώσεων και της έντασης των δονήσεων σε έναν συγκεκριμένο τόπο. Μετριέται με την κλίμακα Μερκάλι.
• Σεισμογράφος: Όργανο που καταγράφει τις σεισμικές δονήσεις. Το αποτύπωμα που παράγει ονομάζεται σεισμογράφημα.
• S‑κύματα: Δευτερογενή (διατμητικά) κύματα που διαδίδονται πιο αργά από τα P‑κύματα και προκαλούν μεγαλύτερη καταστροφή.
• P‑κύματα: Πρωτογενή (διαμηκή) κύματα που διαδίδονται ταχύτερα μέσω στερεών και υγρών υλικών.
• Μετασεισμοί: Σεισμικές δονήσεις μικρότερου μεγέθους που ακολουθούν τον κύριο σεισμό καθώς το ρήγμα προσαρμόζεται στη νέα κατάσταση.
• Τσουνάμι: Σειρά θαλάσσιων κυμάτων μεγάλης ενέργειας που προκαλείται από υποθαλάσσιο σεισμό ή άλλη υποθαλάσσια διαταραχή.