Το Ελληνικό τόξο είναι μια καμπύλη ζώνη υποβύθισης στην Ανατολική Μεσόγειο όπου η Αφρικανική λιθοσφαιρική πλάκα βυθίζεται κάτω από την Αιγαιακή. Η ζώνη αυτή εκτείνεται από τα Ιόνια νησιά έως τη Ρόδο και αποτελεί το “καζάνι” στο οποίο γεννιούνται οι περισσότεροι ισχυροί σεισμοί της Ελλάδας.
Το τόξο αποτελείται από τέσσερις παράλληλες υποζώνες: την ωκεάνια τάφρο νότια της Κρήτης, το νησιωτικό τόξο (Κύθηρα–Κρήτη–Κάρπαθος–Ρόδος), την λεκάνη οπισθοτόξου στο νότιο Αιγαίο και το ηφαιστειακό τόξο (Μήλος, Σαντορίνη, Κως κ.λπ.). Στην περιοχή αυτή συναντώνται και δρουν πολύπλοκες δυνάμεις, δημιουργώντας ρήγματα και σεισμούς.
Η κατανόηση του Ελληνικού τόξου είναι ζωτικής σημασίας για τη σεισμολογική έρευνα, την αντισεισμική θωράκιση και την πολιτική προστασία, καθώς εδώ παράγονται τόσο ρηχοί όσο και ενδιάμεσου βάθους σεισμοί που γίνονται αισθητοί σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο.